عبد الحسين نوايى

342

نادرشاه و بازماندگانش ( همراه با نامه هاى سلطنتى و اسناد رسمى و ادارى ) ( فارسى )

بزرگ مىباشند و استرضاى ضمير خورشيد نظير آن حضرت بر ذمهء همت اقدس كه خود را برادر كهتر مىدانيم به متحتم و لزوم دوستى و اتحاد ميانهء اين دو دولت ابد بنياد بر عالميان جلوهء ظهور دارد ، به نحوى كه سمت نگارش و صورت خواهش يافته بود ، امر همايون به نفاذ اقتران يافت كه حكام سنور و مستحفظان ثغور اين طرف نيز ضابطهء مزبوره را بين الدولتين ملحوظ و منظور و بنياد بين الحضرتين را دور از شائبهء خلل و قصور دانند . آن عالىجاه كه مطرح اشعهء انظار عنايات سلطانى و مهبط انوار مكرمت و مرحمت خاقانى [ است و ] به رتبهء بلند وزارت عظمى سرافرازى يافته ، نظر به مراسم تيقظ و آگاهى و كمال صلاح‌انديشى و خيرخواهى كه آن عالىجاه را مجبول و مفطور و زبانزد نزديك و دور است ، شايسته و سرافراز اين منصب جليل القدر بوده از اين معنى مشمول عواطف بيدريغ همايون ما مىباشند . مىبايد كه تفضلات خاطر خطير اقدس را دربارهء خود به اقصى الغاية تصور - كرده حاجات و مدعيات كه در اين سدهء سپهر نمون داشته باشند عرض و به عزانجاح مقرون داند « 1 » . « 2 »

--> ( 1 ) - منشآت : دارد ( 2 ) - منشآت ، ص 116 - 115